het wereldwijde huisvestingsprobleem

De wereld kampt met een huisvestingscrisis. Uit cijfers van de Verenigde Naties (VN) blijkt dat een miljard mensen in sloppen wonen. En de oprukkende verstedelijking maakt het probleem met de dag groter. Elke week komen er een miljoen mensen bij in de stedelijke gebieden. Velen van hen trekken uit bittere noodzaak naar de stad. Zonder geld en zonder werk komen zij terecht in een van de vele sloppenwijken. En als we niets doen, zal dit aantal over 30 jaar zijn gegroeid naar twee miljard (UN-Habitat, Global Report on Human Settlements 2003: The Challange of Slums).

gezondheid

Mensen die in overbevolkte sloppenwijken wonen lopen grote gezondsheidsrisico’s. Vooral kinderen. Miljoenen kinderen krijgen malaria, longontsteking of diarree als gevolg van slechte, onveilige huisvesting. Onderzoek in Malawi toont aan dat deze ziektes bijna de helft (44%) minder voorkomen onder kleine kinderen die in Habitat huizen wonen. Betere huisvesting is voor hen net zo belangrijk als schoon drinkwater en sanitair (Christopher G. Wolff, et al., The Effect of Improved Housing on Illness in Children under Five Years Old in Northern Malawi, 2001).

bron van inkomsten

De kinderen die de ziektes overleven, missen door de erbarmelijke leefomstandigheden meestal goed onderwijs en wacht vaak een werkloos, armoedig bestaan. Net als hun ouders. Wie in sloppenwijk woont, kan nauwelijks ontsnappen aan de armoede, die vaak van generatie op generatie wordt doorgegeven.
De kans op werk is klein. Thuiswerk is vaak niet mogelijk in een onhygiënisch, lekkend krot zonder licht. En sloppenbewoners worden in de meeste gemeenschappen niet als gelijken behandeld en hebben veel minder kans op een baan. En wie geen huis heeft, heeft geen toegang tot kapitaal om als zelfstandige een eigen bron van inkomsten te creëren (D. Kissick, et al, Housing for All: Essential for Economic, Social, and Civic Development, 2006).

zonder huis geen leven

doneer nu

volg ons op social media

basis

Mensen die in krotten leven, leven in angst. Angst voor de gezondheid en veiligheid van hun kinderen. Angst voor regen, natuurrampen, diefstal en angst om uit hun (vaak illegale) onderkomen te worden gezet. Zij missen de rust van een gezonde, veilige leefruimte.

“Een degelijk huis is geen wens, het is een mensenrecht”, zo wijst oud-president en huidig Habitat-ambassadeur Jimmy Carter op de universele verklaring van de rechten van de mens (VN, 1948). De zekerheid van een solide dak boven je hoofd, stevige muren en schoon drinkwater – daar heeft iedereen recht op.

middel

Alle 192 leden van de VN hebben zich verbonden aan de millenniumdoelstellingen die in 2015 moeten zijn behaald: minder armoede, minder kindersterfte en betere bestrijding van epidemieën zoals aids (United Nations Millennium Declaration, 2000). Habitat gelooft dat goede huisvesting een belangrijk middel is om deze doelen te bereiken.

“Een huis is hét middel waarmee mensen op eigen kracht uit de armoede kunnen komen” Jennifer Lemke – directeur Habitat for Humanity Nederland

×