Birgitte Dinklo

Eerste bouwreis
“Dat is echt al heel lang geleden. Ik deed vrijwilligerswerk in Nicaragua. Toen dat werk ophield kwam ik in contact met Habitat for Humanity Nicaragua. Daar heb ik meegeholpen met bouwen. Dat was wel anders geregeld dan met een Nederlandse bouwreis. Deze huiseigenaren hadden eigen grond en bouwden hun eigen huis. Af en toe kwamen er Amerikaanse vrijwilligers helpen. Soms hadden de huiseigenaren wat geld voor een professionele bouwvakker. Het heeft jaren geduurd voordat hun huis eigenlijk klaar was. Terug in Nederland heb ik contact gezocht met Habitat Nederland. Daar heb ik zelfs nog een paar jaar gewerkt als bouwreiscoördinator. Nadat ik was vertrokken als betaalde medewerker ben ik als vrijwillig bouwreisbegeleider aangebleven.”

In Nederland:
Met man en twee kinderen woont Birgitte in Vijfhuizen. Sinds vier jaar is ze juf op een basisschool. In haar vrije tijd houdt ze van bewegen: hardlopen, tennissen, hockey, fietsen.

Wat heb je met huizen bouwen?
“Ik vind het leuk om thuis te klussen. Ik zit nu op mijn zelfgemaakte tuinbank. Als het kan en iedereen is aan het werk, bouw ik zelf ook mee tijdens een bouwreis. Op die manier word je steeds handiger.”

Belangrijkste taak als bouwreisbegeleider?
“Zorgen dat alles soepel loopt, dat iedereen het naar zijn zin heeft. Als iedereen denkt ‘dat loopt gesmeerd’ dan ben ik tevreden. Ik vind het mooi om een groep zo’n bijzondere ervaring mee te laten maken. Zonder dat ze zich ergens druk over hoeven te maken.”

Wat brengt het bouwreisbegeleider zijn jou?
“Het klinkt heel cliché, maar ik krijg er een heel goed gevoel van. Alleen al door er te zijn en aandacht te besteden aan mensen, daar worden ze gelukkiger van. En ik vind het leuk om groepen te begeleiden die elkaar niet kennen. In de loop van de week zie je ze naar elkaar toe groeien. Daar hoef je niet zoveel voor te doen. Volgens mij komt het omdat we allemaal hetzelfde doel hebben: de mensen een veilig (t)huis bezorgen. Dat schept een band.”

Favoriete gereedschap?
“Dat is de troffel. Daar kun je van alles mee doen. Graven, hakken, smeren, stenen doormidden slaan, pleisteren. Het is echt een multifunctioneel gereedschap.”

Welke ervaring blijft je altijd bij?
“Begin 2018 waren we in Nepal, nog geen drie jaar na de aardbeving. De bouwplaats was maar 80 kilometer van Kathmandu, maar we deden er een hele dag over om er te komen. Die aardbeving heeft heel wat teweeggebracht. Huizen zijn beschadigd of ingestort en ieder gezin heeft wel iemand verloren. Wij bouwden voor een jong meisje en haar opa en oma. Haar vader, moeder en broer hadden de aardbeving niet overleefd. Het meisje studeert in Kathmandu, maar is vast van plan om na haar studie terug te keren naar haar dorp om te helpen het weer verder op te bouwen.“

Waar heb jij bewondering voor?
“Voor mensen die niks hebben en toch vrolijk kunnen zijn. Ik heb ook bewondering voor de aandacht die ze voor ons hebben en omdat ze altijd iets willen delen, al is het maar iets te eten of te drinken. Daar kunnen wij nog wel wat van leren.”

tekst: Gerda van der Meer

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.

×