Désirée Homma

Eerste bouwreis
“Dat was in 2012 naar Nepal. Een geweldige ervaring. De reisbegeleider daar deed het zo leuk met de groep dat ik me later heb opgegeven om ook bouwreizen te begeleiden. In het najaar van 2018 begeleidde ik mijn tweede bouwreis, met de Stone Sisters uit Soest naar Cambodja.”

In Nederland
Is bedrijfskundige en psycholoog en in 2018 begonnen aan een nieuwe baan als leidinggevende van een team businessanalisten bij verzekeraar Arag in Leusden. Heeft een man en twee uit Brazilië geadopteerde kids die inmiddels volwassen zijn. Samen met haar man sport ze veel.

Wat heb je met huizen bouwen?
“Ik schilder thuis wel eens, maar om nou te zeggen dat ik het leuk vind… Haha, eigenlijk heb ik dus niets met huizen bouwen. Maar ik houd wel van resultaat. Dat zie ik elke keer aan het einde van de dag als ik de bouwplaats verlaat. Ook vind ik het fijn om iets met mijn handen te doen. Dat is zo anders dan wat ik op mijn werk doe.”

Belangrijkste taak tijdens een bouwreis?
“Ik moet ervoor zorgen dat de groep een geweldige bouwreis heeft en dat ze echt kunnen beleven wat we doen als Habitat. Dat betekent goed kijken wat bij de groep past en bedenken hoe ik ze daar het beste bij kan helpen. Soms is dat zorgen dat iedereen gewoon aan het werk kan en lekker bezig is, maar er hoort ook een wijntje na afloop bij met de groep. Natuurlijk check ik ook regelmatig of we allemaal veilig aan het werk zijn.”

Wat brengt het bouwreisbegeleider zijn jou?
“Ik wil graag mijn steentje bijdragen en iets van waarde toevoegen aan de wereld. Op mijn reizen heb ik zoveel ellende en armoede gezien, daar wil ik concreet bij helpen. En ik vind het ontzettend leuk om een groep op sleeptouw te nemen. Ik neem graag het voortouw en vind het leuk om dingen te regelen.”

Favoriete gereedschap?
“Mijn camera, want dat is zo’n mooie manier om contact te maken. Ik maak graag filmpjes van de kinderen uit het dorp en laat die dan aan hen zien. Dat vinden ze geweldig.”

Welke ervaring blijft je altijd bij?
“Dat was in Ethiopië, een paar jaar geleden. Daar zaten een paar oudere vrouwen voor hun huis het eten te bereiden. Ik vroeg of ik wat foto’s mocht maken en liet de vrouwen ernaar kijken. Binnen de kortste keren zat ik met de oudste te babbelen. De kinderen werden weggebonjourd want oma wilde even alleen met mij praten. Waar we het over gehad hebben? Geen idee want ik verstond natuurlijk geen woord van wat ze zei. Het leuke is dat dit helemaal niks uitmaakt.”

Waar heb je bewondering voor?
“Hoe positief mensen in het leven staan, ook al hebben ze amper een dak boven hun hoofd.”

tekst: Gerda van der Meer

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.

×