Herman Spikman, oudste bouwreiziger 2017

“Communiceren doe je met handen en voeten, een klap op de schouder en een lach”

“Een vriend las in de Soesterkrant over de bouwreizen van een groep mensen uit Soest. Team Soest, noemen ze zich. Hij stelde voor om een keer mee te gaan.” Dat was in 2006. Inmiddels heeft Herman Spikman er elf bouwreizen opzitten. En als het aan hem ligt, gaat hij er nog even mee door.

Herman is 74 en daarmee de oudste Habitat-bouwreiziger van het afgelopen jaar. Dat belet hem niet om volop mee te doen. “Ik ben wel een aardige klusser”, zegt hij over zichzelf, “maar tijdens een bouwreis ben ik vooral algemeen inzetbaar voor ondersteunend werk. Dat betekent cement maken, stenen sjouwen en funderingen graven; ik doe wat er nodig is.” Dat dit vaak de zwaarste werkzaamheden op de bouwplaats zijn, maakt Herman niet uit. “Je blijft er fit bij en het is goed voor mijn conditie. Ik fiets veel en houd van skiën en lopen in de bergen. Zwaar werk vind ik geen probleem.”

Ghana was de bestemming van de eerste bouwreis van Herman. Door zijn werk – hij was chemisch technicus en zat in het management van een internationaal chemieconcern – kwam Herman regelmatig in Afrika. “Maar deze reis was anders. Op vakantie ga je van hotel naar bezienswaardigheid, tijdens een zakenreis spreek je alleen managers en op bouwreis heb je echt contact met de gewone mensen van het land. Het samenwerken met de bevolking is zo leuk. Dat heeft me echt gegrepen. Soms spreken mensen een beetje Engels of Frans, dan kan je gemakkelijk met ze praten. Is dat niet zo, geen probleem. We communiceren met handen en voeten, een klap op de schouder en een lach. Dat werkt ook prima.”

Andere blik op de wereld
Herman heeft meer dan tien jaar bouwreiservaring. Dat heeft zijn blik op de wereld veranderd. “Op bouwreis zie je de andere kant van een land dan waarover je soms in de krant leest. Voor mijn reis naar China had ik net gelezen dat er zoveel miljardairs in China zijn. Toen dacht ik wel even ‘wat hebben wij daar te zoeken?’ Tot we op de bouwplaats waren. Daar stond een oma in een lemen hutje met een schamel dakje erboven varkensvoer te koken op een houtvuurtje. Dan weet je weer wat je daar te zoeken hebt.”

tekst: Gerda van der Meer

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.

×