Mariska Braakhekke

Eerste bouwreis
De grote Stiho bouwreis van 2001, vanwege het 75-jarig jubileum van de bouwgroothandel, was voor Mariska de eerste kennismaking met Habitat. “Mijn toenmalige vriend had een bouwbedrijf en was gevraagd om mee te gaan. Ik had al eerder vrijwilligerswerk gedaan in Afrika en India en vond het een uitgelezen kans om nog eens een bijdrage te leveren om de wereld een klein beetje beter te maken.” Mariska was onder de indruk van de reis en toen ze een paar jaar later bouwreisbegeleider kon worden, aarzelde ze niet om zich aan Habitat te verbinden.

In Nederland
Mariska woont met vriend en zoon van vier in Nijmegen. In het dagelijks leven is ze jeugdmaatschappelijk werker. Haar vrije tijd brengt Mariska graag door met anderen. “Ik vind het fijn om mensen om me heen te hebben. Het is heerlijk om met man en kind en met vrienden te wandelen en te sporten of een museum te bezoeken en daarna op een terras belanden. En voor de rustmomenten pak ik een boek of ga ik lekker in de tuin werken.”

Wat heb je met huizen bouwen?
“Daar had ik eigenlijk niks mee. Hoewel, ik ben wel handig. Ik vind het heerlijk om te klussen in huis. Misschien is er toch wat blijven hangen van de genen van mijn vader, die is bouwopzichter en was vroeger timmerman. Tijdens de eerste Stiho-bouwreis heb ik de hele week gemetseld. Ik was eerlijk gezegd verbaasd over mezelf dat ik dat kon. En nog steeds leer ik van alles bij. Als er echte bouwvakkers mee zijn op een reis, laat ik me altijd uitleggen wat ze doen.”

Belangrijkste taak als bouwreisbegeleider?
“Alle bouwreizigers een wow-ervaring geven, dat is de missie van elke Habitat bouwreisbegeleider. De ene bouwreiziger wil de hele week zoveel mogelijk bouwen, de ander is enorm goed in contact leggen met de kinderen. Ik probeer alle deelnemers te stimuleren om dat te doen wat ze het leukst vinden.”

Wat brengt het bouwreisbegeleider zijn jou?
“Ik geniet van elk moment. Voor het vertrek heb ik wel wat gezonde spanning: hoe is de groep, wat gaat het worden? Maar het contact met de bouwreizigers, met de lokale bevolking, de huiseigenaren, de host van Habitat en de lokale bouwvakkers is altijd weer geweldig. Verder helpt een bouwreis mij te relativeren. In Nederland ben ik altijd bezig met kinderen met complexe problematiek. Dan gaat het over dingen waar ze in ontwikkelingslanden niet eens aan toe komen. Een veilig huis met een dak dat niet lekt, dat is daar belangrijk.”

Favoriete gereedschap?
“Als eerste zeg ik de troffel. Dat was mijn voornaamste gereedschap tijdens mijn eerste bouwreis. Die heb ik toen de hele week in mijn handen gehad. Maar als ik er wat langer over nadenk, noem ik ook mijn handen. Ik vind het heerlijk om in een rijtje stenen door te geven. Als je dat met z’n allen efficiënt doet, geeft dat een geweldig gevoel.”

Welke ervaring blijft je altijd bij?
“Ik heb er vele. Een mooi verhaal vind ik nog wel dat van vorig jaar. We renoveerden in Cambodja een huis van een man die op een mijn was gaan staan. We moesten onder andere het dak vervangen. De opdracht was nog niet uitgesproken of een paar bouwreizigers, die wel van aanpakken hielden, begonnen al met slopen van het oude dak. Toen stond ineens de vrouw des huizes op: hohoho, zei ze, dat gaat zomaar niet. Het bleek dat haar kleine beetje huisraad nog in het huis stond. We mochten niet verder voor dat allemaal veilig gesteld was. Hoe zij op zo’n krachtige manier haar spullen beschermde en ons op die manier liet merken hoe belangrijk die voor haar waren, dat vond ik mooi om te zien.”

Waar heb je bewondering voor?
“Ik heb bewondering voor mensen die doorzetten, die gaan voor waar ze in geloven. En voor hoe ze voor elkaar zorgen. Bijvoorbeeld die keer dat de huiseigenaresse een kip slachtte. Een nogal mager beestje, maar iedereen die meehielp aan de bouw van haar huis kreeg een stukje. Dat is mooi.”

tekst: Gerda van der Meer

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.

×