Nathalie “iedereen noemt me Nat” Roelofsen

Eerste bouwreis
“Dat was naar Nicaragua in 2015. Samen met mijn man Chris. Ik was net ambassadeur voor Habitat geworden bij Cisco, het bedrijf waar ik werk. Ik vond het hartstikke leuk om over Habitat te vertellen, maar dat zou nog beter gaan als ik zelf een keer op bouwreis was geweest. En zoals het wel vaker gaat met bouwreizigers, was ik gelijk verkocht.” In november 2018 was Nat voor de tweede keer als bouwreisbegeleider mee.

In Nederland
Even niet, want sinds eind juni 2018 werkt Nat bij Cisco vanuit de Verenigde Staten. Echtgenoot Chris verhuisde mee, de drie studerende kinderen bleven achter in Nederland. Nathalie blijft gewoon bouwreizen begeleiden. De eerstvolgende bouwreis gaat naar Guatemala, met medewerkers van investeringsbedrijf Westplan. Vanuit Amerika is dat lekker dichtbij, aldus Nat.

Wat heb je met huizen bouwen?
“Niet speciaal iets. En dat is juist het leuke. Iedereen kan mee met een bouwreis. Of je nu oud of jong bent, handig bent of twee linkerhanden hebt; er is altijd iets te doen voor iedereen.”

Belangrijkste taak als bouwreisbegeleider?
Het antwoord komt nog voor de vraag helemaal uitgesproken is: “Zorgen dat iedereen een geweldige reis heeft.” Veel organisatorische zaken worden over het algemeen geregeld door de projectmedewerkers uit het land zelf. De bouwreisbegeleider is er vooral voor de bouwreizigers. Gaat het goed met iedereen, drinken ze genoeg water, hebben ze allemaal iets te doen, maakt iedereen contact met elkaar? Nat houdt alles voortdurend in de gaten. “Ik ben een beetje de mama van de groep, zeg ik weleens.”

Wat brengt het bouwreisbegeleider zijn jou?
“Buiten een positief gevoel, geluk en bescheidenheid? Dat we de levens van de families een beetje gemakkelijker maken. Ik weet het, dat is een open deur, maar het is wel waar. Dat we het samen doen, dat vind ik ook zo mooi. Die teamspirit die er in de loop van de week ontstaat is geweldig om te zien. En als er dan tijdens de bouwweek iemand naar me toe komt en zegt dat hij zo’n goeie week heeft, ben ik helemaal tevreden.”

Favoriete gereedschap?
“Mijn mond. Tijdens een bouwreisweek doe ik ongeveer niets anders dan praten. Ik heb wel eens aan een megafoon gedacht.” De leukste herinneringen heeft Nat trouwens aan die keer dat er betonijzer gevlochten moest worden. Niet aan het vlechten zelf, maar aan de polonaises die ze met z’n allen liepen in de funderingskuilen.

Welke ervaring blijft je altijd bij?
“De ceremonie aan het einde van de week in Nicaragua. Nu is een ceremonie waarbij je symbolisch het huis overdraagt altijd emotioneel, maar deze was wel heel bijzonder. De huiseigenaar, een sigarenmaker, was een fantastische kerel. Hij was zo dankbaar. Ondanks dat hij bijna niets had, heeft hij voor alle bouwers een sigaar gemaakt. Stonden ze met z’n allen te huilen. Van die stoere jongens uit de bouw.”

Waar heb je bewondering voor?
“Dat mensen met weinig toch een leven met voldoening kunnen leiden. Niet teleurgesteld zijn over wat ze niet hebben, maar dankbaar voor wat ze wel hebben. Daar kunnen wij nog wel wat van leren.”

tekst: Gerda van der Meer

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.

×