Hedwig van Gastel

Eerste bouwreis
“In 2004 ging het bedrijf waar ik toen werkte op bouwreis. Om mee te mogen moest je een motivatiebrief schrijven. Dat heb ik gedaan en ik werd ingeloot. Ik vond de reis zo fantastisch dat ik me gelijk bij Habitat heb aangemeld als bouwreisbegeleider. Dat kwam ook door de mooie verhalen van de reisbegeleider. Die heeft er mede voor gezorgd dat ik me blijvend verbonden heb aan de unieke missie en werkwijze van Habitat for Humanity.”

In Nederland
“In mijn vrije tijd ben ik vaak op de sportschool, tennis- of golfbaan te vinden. Verder breng ik veel tijd door met mijn vrienden en mijn vriend Walter. Ik woon samen in Blaricum, heb twee katten en reis graag. In het dagelijks leven werk ik als Consultant bij Compagnon, specialist in HR-oplossingen voor recruitment, career- en HR-management. Ik adviseer organisaties bij de instroom, doorstroom en uitstroom van medewerkers.”

Wat heb je met huizen bouwen?
“In het begin dacht ik dat ik het niet kon. Maar iedereen kan stenen sjouwen en specie ergens op gooien. Ik heb de afgelopen jaren ook wel van alles geleerd. Dat gaat vanzelf want in elk land gebruiken ze weer een andere methode. Soms vlechten we bamboe, een andere keer metselen we baksteen. En er zijn altijd wel een paar superbouwvakkers mee op reis waar ik veel van leer.”

Belangrijkste taak als bouwreisbegeleider?
“Officieel ben je als reisbegeleider verantwoordelijk voor de optimale begeleiding van de deelnemers aan de bouwreizen, je bent de Nederlandse vertegenwoordiging van Habitat Nederland tijdens de bouwreizen en ambassadeur van Habitat for Humanity in Nederland. Het allerbelangrijkste, vind ik dat al mijn deelnemers weer heelhuids en vooral blij thuiskomen van een mooie bouwreis en daarmee de beleving van hun leven hebben gehad. Met herinneringen die het virus aanwakkeren en waardoor de olievlek van Habitat groter wordt.”

Wat brengt het bouwreisbegeleider zijn jou?
“Ik vind mensen leuk en interessant, houd van reizen en ik heb altijd wel wat met goede doelen gehad. Dat komt hier allemaal samen. Natuurlijk geef ik ook als er een collecte aan de deur komt, maar echt zien waar je aan bijdraagt, fysiek aanwezig zijn en op die manier meehelpen aan de verbetering van de leefomstandigheden van mensen, daar krijg ik toch veel meer gevoel bij. Je leert zoveel van praten met al die verschillende mensen, de bouwreizigers en de huiseigenaren, bouwvakkers en andere mensen uit de plaatselijke bevolking. Het maakt mij wereldwijzer.”

Favoriete gereedschap?
“Heel mutserig, maar ook heel handig: ik heb een riem met een zakje eraan waar ik al mijn ‘bouwreisbegeleiderspulletjes’ in bewaar. Tissues, pleisters, plakband; van alles dat iemand even snel nodig kan hebben. En mijn telefoon natuurlijk, voor de foto’s en fimpjes.”

Welke ervaring blijft je altijd bij?
“Veel bouwreizigers zeggen dat de eerste reis die je maakt je het meeste bijblijft. Dat is bij mij in ieder geval wel zo. Het beeld van die eerste bouwlocatie in Zuid-Afrika kan ik nog zo terughalen: Het was op een berg met allemaal gekleurde huisjes. En allemaal glimlachende mensen. De verschillen tussen arm en rijk vond ik wel heftig. In dezelfde straat zag je grote dure auto’s rijden en mensen die ’s nachts op straat sliepen. Sommige kinderen hadden geen schoenen. Geen schoenen betekent geen opleiding, want op je blote voeten kun je niet naar school. Daar kun je je in Nederland nauwelijks een voorstelling van maken. En dan woon ik ook nog in het Gooi. Dus toen ik de zaterdag nadat ik terug was gekomen in Laren alle dames met mooi gekapt haar en dure schoenen zag lopen, dacht ik wel even: jullie moesten eens weten waar ik de vorige week nog zat.”

Waar heb je bewondering voor?
“Naast de bewondering die ik heb voor Habitat als geheel en de medewerkers die in Nederland heel hard werken voor deze organisatie, heb ik bewondering voor alle bouwreizigers die mee gaan. Die stappen totaal uit hun comfortzone om deze unieke ervaring mee te maken. Ik ben altijd heel dankbaar voor het vertrouwen dat de deelnemers mij als reisbegeleider hierin geven.”

tekst: Gerda van der Meer

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.

×